okulista poznań
okulista poznań – jaskra

Siły mięśnia

Posted in Uncategorized  by admin
September 3rd, 2016

Siłę należy rozłożyć na dwie składowe: IC i ID, z których tylko pierwsza wywołuje ruch obrotowy, umożliwiony przez budowę danego stawu. Druga uwidoczniona na rysunku składowa (ID) powoduje jedynie silniejsze przyleganie wzajemne obu powierzchni stawowych. Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę chwilę końcową ruchu zginającego, ta sama składowa będzie wówczas działać rozwierająco na powierzchnie stawowe (bezskutecznie zresztą wobec wytrzymałości torebki dla uproszczenia pomijamy okoliczność, że ID nie leży osi kończyny AB (grubość kości), wskutek czego i ta składowa wywołałaby ruch obrotowy, choć minimalny stawowej i więzadeł). Jeśli prosta, wyrażająca całkowitą siłę mięśnia, nie leży w płaszczyźnie ruchu, możliwego w danym stawie zawiasowym (a zatem punkt, odpowiadający głowie mięśnia M, znajduje się powyżej lub poniżej płaszczyzny naszej ryciny), należy ją rozłożyć na składową równoległą do osi stawowej (a zatem prostopadłą do płaszczyzny ryciny) i na rzut całkowitej siły mięśnia na płaszczyznę ruchu. Składowa zaś równoległa do osi oczywiście nie przyczynia się do ruchu, lecz działa w kierunku bocznego rozerwania powierzchni stawowych, któremu znów zapobiegają siły wymienione powyżej. Z ryciny naszej możemy też bez trudu wyczytać, że gdyby siła mięśnia (IF) z początku ruchu działała równolegle do osi kończyny (spadała z ID), wówczas IC O, t. j. ruch nie mógłby się odbyć. Jest on też możliwy dlatego, Że nie spada z osią kończyny (grubość kości, patrz wyżej), a dalej, co ważniejsza, dzięki ukośnemu kierunkowi działania mięśnia już na początku ruchu. Ten ukośny kierunek pochodzi po części z grubości części zaś z działania wyrostków kostnych w okolicy stawu pod ściegnem końcowem. Wyrostki te zmieniają kierunek siły mięśnia tak, jak bloczek zmienia kierunek siły w maszynie. W miarę dalszego postępu ruchu, coraz znaczniejsza część całkowitej siły mięśnia da się dlań zużytkować, z chwilą zaś, gdy IF L B, zanika składowa II), a zatem siła mięśnia bez straty zużytkowuje się dla ruchu. W dalszym ciągu zginania znów występuje strata na rzecz składowej, rozwierającej powiew.chnie stawowe, w idealnem zaś stadyum końcowem, gdzie IF Il AB, znów zanikłaby składowa TC, czyli dalszy ruch byłby niemożliwy. W rzeczywistości granice obszerności (amplitudy) ruchu są ciaśniejsze wskutek warunków anatomicznych. Wchodzą tu w rachubę: rozmiary powierzchni stawowych, wyrostki kostne w okolicy stawu (n. p. wyr. łokciowy i wroni kości łokciowej), napięcie mięśni antagonistów, granice podatności części miękkich w okolicy stawu i t. p.   Jednem z uproszczeń, przyjętych przez nas przy rozpatrywaniu niniejszego zagadnienia, było przypuszczenie, iż siła mięśnia IT nie zmienia się w różnych fazach skurczu. Wiemy jednakże z fizyologii ogólnej mięśni (prawo Sehwanna), że przypuszczenie to nie odpowiada stosunkom rzeczywistym, siła bowiem mięśnia maleje ku końcowi skurczu. Jeśli prawo to skombinujemy z opisanymi dopiero co warunkami mechanicznymi, zależnymi od pod jakim mięsień działa na kość w różnych fazach ruchu, wypadkową możemy określić jak następuje. Siła, z jaką mięsień działa, jest największą w chwili, gdy jej kierunek jest prostopadły do kości; zmniejsza się zaś tak przy położeniach bardziej zgiętych, jak i przy bardziej wyprostowanych, mniej jednak przy tych ostatnich, gdyż wtedy mięsień jest dłuższy. [więcej w: usunięcie endometriozy, optyk, usunięcie endometriozy miesięczne ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)