leczenie niepłodności i endometrioza
okulista poznań – jaskra

Promienie krzywizny rogówki i soczewki

Posted in Uncategorized  by admin
August 12th, 2018

W celu powierzchni rozdzielających ośrodki oczu, wykonywano początkowo (Petit 1723) bezpośrednie pomiary na gałkach ocznych wyjętych. Atoli z powodu zmian pośmiertnych otrzymywano wyniki tak niezgodne i tak niedokładne, że trzeba było uciec się do metody pośredniej, opartej na zasadzie podanej przez Kohlrauseha. Przy zastosowaniu tej metody korzystamy z tego, że tak zewnętrzna, lśniąca powierzchnia rogówki, jak i obie powierzchnie soczewki odbijają pewną część padających na nie promieni, działają zatem jak zwierciadełka wypukłe, względnie wklęsłe. Zwierciadełka te wytwarzają obrazki zwane obrazkami dające się spostrzegać najłatwiej, jeśli pochodzą od przedmiotu świecącego n. p. płomienia Świecy. Pierwszy z tych obrazków najjaśniejszy i najostrzej zarysowany wytwarza rogówka, która działa jako zwierciadelko wypukle. Jest to obrazek prosty i pomniejszony. Drugi obrazek, który pochodzi od przedniej powierzchni soczewki, posiada te same zasadnicze znamiona, tylko, że jest znacznie bledszy i mniej wyraźny niż tamten. Jest on znacznie większy od obrazka rogówkowego, ponieważ przednia powierzchnia soczewki ma słabszą krzywiznę (dłuższy promień) niż rogówka. Trzeci obrazek, jeszcze bledszy i mniej wyraźny niż drugi, pochodzi od tylnej powierzchni soczewki działającej jako zwierciadło wklęsłe, jest zatem eony). Na razie możemy nimi obliczyć długość promieni krzywizny rogówki i soczewki. Wiadomo, że w zwierciadle wypukłem obraz ma się tak do przedmiotu, jak 1/2 promienia krzywizny zwierciadła do sumy tego promienia i odległości przedmiotu od zwierciadła.  Jako przedmiot do badań oftalmometrycznych służą dwa świecące punkty lub dwa jasne znaki na tle ciemnem, wytwarzające dwa ostro zarysowane obrazki w zwierciadełku wypukłem rogówki. Wielkością przedmiotu jest odległość obu znaków, wielkością zaś obrazu rogówkowego odległość owych dwóch małych jasnych obrazków. Wymierzyć tę właśnie odległość jest zadaniem oftalmometryi. W tym celu wprowadził Helmholtz zasadę zdwojenia obrazków, których odległość ma być zmierzona. idąc w tej mierze za wzorem metod głosowanych w astronomii. Dzięki odpowiedniemu urządzeniu oko badacza widzi na oku badanem każdy z obrazków podwójnie, a zatem zamiast dwóch cztery obrazki. Zdwojenie może być uzyskane w rozmaity sposób i może dawać albo rozstęp obrazków niezmienny i stały, albo też możemy rozstęp ten w pewnych granicach dowolnie zwiększać i zmniejszać. Jeśli stopień zdwojenia może być zmieniany, wtedy wielkość przedmiotu, t. j. wielkość rozstawienia np. dwóch płonących świec pozostaje stałą. Wskutek tego podczas dokonywania pomiaru wielkość obrazka, czyli odległość obu jasnych punktów na rogówce jest również stała i niezmienna. Ponieważ jednak dzięki urządzeniu zdwajającemu widzimy dwie pary punktów jasnych, możemy odległość punktów każdej pary, czyli rozstęp obrazków zdwojonych tak uregulować, aby dwa środkowe zetknęły się ze sobą, względnie się nakryły czyli stopień zdwojenia równa się wielkości obrazka rogówkowego. Ponieważ przyrząd podaje nam na podziałce każdoczesną wielkość tego rozstępu w milimetrach, zatem odczytujemy od razu w milimetrach długość obrazka. [podobne: polaryzacja okulary, gruczoły brunnera, tonus mięśniowy ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: gruczoły brunnera polaryzacja okulary tonus mięśniowy