okulista poznań
okulista poznań – jaskra

Posts Tagged ‘okulista’

Krzywizna rogówki

Posted in Uncategorized  by admin
January 8th, 2018

Badanie jest przez to niezmiernie uproszczone. Łatwo zrozumieć, że im silniejsza jest krzywizna rogówki, czyli krótszy jej promień, tem mniejszy będzie obraz danego przedmiotu, tem bardziej zatem trzeba powiększyć ten przedmiot, tem dalej od osi przyrządu odsunąć po luku znak ruchomy, ażeby wielkość obrazka dorównała zdwojeniu, jakie daje pryzmat i dlatego odczytamy na podziałce łuku odpowiednio wyższą wartość refrakcyi. Na odwrót, jeśli krzywizna rogówki jest slabsza, promień dłuższy, a tem samem obraz również dłuższy, przedmiot musi być mniejszy, ażeby się jego obraz zrównał z wielkością zdwojenia. Wtedy musimy zbliżyć znak ruchomy do osi przyrządu i znajdujemy na łuku odpowiednio niższą wartość refrakcyi. Dokładność wyników, jakie uzyskujemy za pomocą tego przyrządu, przy pewnej prawie w badaniu, jest stosunkowo bardzo znaczna, bo dochodzi do dygpfryi. Zauważyć należy, że oznaczamy promień krzywizny tylko w tym przekroju rogówki, który leży w płaszczyźnie łuku. Jeśli okręcając ten luk dookoła osi przyrządu i ustawiając go kolejno w płaszczyźnie poziomej, pionowej płaszczyznach skośnych, widzimy. że obrazki w rogówce raz doprowadzone do zetknięcia, we wszystkich tych położeniach w zetknięciu pozostają, to wnioskujemy z tego, że krzywizna rogówki we wszystkich przekrojach jest jednaka, czyli, że rogówka (a przynajmniej jej część środkowa) jest odcinkiem kuli. Jeśli tak nie jest, mamy do czynienia z tak zwaną niezbornością rogówki (astygmatyzmem), Przyrząd Javala i Schi15tza oddaje też znakomite usługi przy oznaczaniu stopnia tego rodzaju wady optycznej, o czem będzie mowa we właściwem miejscu. Zupełnie w analogiczny sposób za pomocą tzw. oftalmofakometru Tscherruinga można wymierzyć długość promieni krzywizny przedniej i tylnej powierzchni soczewki. Badanie jest tu oczy, wiście o wiele trudniejsze i wymaga niepospolitej wprawy, ponieważ obrazki wytwarzane przez soczewkę są znacznie mniej wyraźne od obrazków rogówkowych. Pomiary przeprowadzone za pomocą tych metod i przyrządów przekonały, że zachodzą dość znaczne różnice indywidualne pomiędzy oczymi różnych osobników, które nusimy uważać za zupełnie prawidłowe. Okazało się zatem rzeczą potrzebną przyjąć z wielkiej liczby pomiarów wartości średnie i posługiwać się temi wartościami przy obliczeniach i przy porównywaniu badań z zakresu dyoptryki oka. System optyczny zbudowany teorețycznie na podstawie tych pierwotnie przez Listinga, a nieco zmodyfikowana następnie przez Helmholtza, nosi nazwę oka schematycznego. Oto kardynalne wymiary i t. zw. stale optyczne oka schematycznego. Dla obliczeń i wykreśleń pobieżnych, w których nie chodzi o większą dokładność, możemy posługiwać się jeszcze bardziej uproszczonym schematem oka, który Listing nazwał okiem zredukowanem. W oku tem zastępujemy dwa blisko siebie położone punkty główne jednym punktem głównym, który umieszczamy w środku rogówki, a dwa blisko siebie położone punkty węzłowe jednym punktem węzłowym mm. za środkiem rogówki, a 15 mm. przed środkiem siatkówki, tak, że wymiar przednio-tylny gałki ocznej wynosi 20 mm. Wobec tego wymiaru leżącego poniżej wartości przeciętnej można bez wielkiego błędu przyjąć dla całego oka jeden jedyny współczynnik załamania 1,33 i przyjąć tylko jedną powierzchnię łamiącą t. j. przednią sferyczną powierzchnię rogówki o promieniu 5 mm. [podobne: endometrioza leczenie hormonalne, , okulista  ]

Comments Off

Posts Tagged ‘okulista’

Krzywizna rogówki

Posted in Uncategorized  by admin
January 8th, 2018

Przyrząd składa się z lunety, która ma być dokładnie skierowana ku rogówce oka badanego. Osoba badana wciska twarz w odpowiednie ramki i Wpatruje się okiem badanem w otwór lunety. Do lunety przytwierdzony jest luk metalowy, opatrzony podziałką i dający się okręcać razem z lunetą dookoła jej osi. W chwili, kiedy luneta nastawiona jest ostro na rogówkę oka badanego, oko to znajduje Się w Środku krzywizny łuku. Na Obu ramionach łuku po jednej i po drugiej stronie lunety umieszczone są na czarnem tle białe znaki. Jeden z nich ma kształt prostokąta, drugi figury schodkowanej. W nowszych modelach przyrządu figury te są wycięte ze szkła mlecznego i od tylu lampkami elektrycznemi oświetlone. Jedna z nich jest przytwierdzona nieruchomo, druga daje się po połowie łuku swobodnie przesuwać, przyczem każdorazowe ustawienie możemy odczytać na podziałce luku. W lunecie znajduje się podwójnie załamujący pryzmat Wollasto na tak ustawiony, że wywołuje zdwojenie obrazków dokładnie w płaszczyźnie, w której leży luk przyrządu. Wielkość rozstępu obrazków, jaką daje pryzmat, jest stała i odpowiednio dobrana. Po dokładnem nastawieniu lunety, przyczem badający w razie, jeśli sam nie ma oka prawidłowego, musi swą wadę wzroku za pomocą odpowiedniego szkła wyrównać, występują na rogówce oka badanego cztery bardzo wyraźne obrazki, dwa przedstawiające figurę prostokątną, a dwa schodkowaną, ustawione na jednej linii odpowiadającej płaszczyźnie luku. Za przedmiot uważa się tutaj odległość znaku prostokątnego od schodkowanego i przedmiot ten możemy zwiększać lub zmniejszać, przesuwając po luku znak ruchomy. Wskutek tego powiększa się równocześnie, lub pomniejsza obraz rogówkowy t. j. odstęp dzielący obrazek prostokątny od schodkowanego, odstęp zaś obu obrazków prostokątnych i odstęp dzielący oba obrazki schodkowane jest stały dzięki, jak się wyżej rzekło, stałemu rozstępowi zdwojenia. Znak ruchomy przesuwamy po luku tak długo, dopóki obrazek schodkowany nie dotknie najniższym schodkiem środkowego obrazka prostokątnego, W chwili tego doprowadziliśmy do tego, że długość obrazu Atala ulega rozstępwi zdwojenia, Przyrząd jest tak wykalibrowany, że ustawienie znaku ruchomego na luku pozwala nam odczytać wprost z podziałki refrakcyę rogówki dyoptryach i odpowiadającą tej refrakcyi długość promienia jej krzywizny. Wykalibrowanie takie jest możliwe. ponieważ konstruktor przyrządu wie, że chwili opisanego zetknięcia obrazków, ostro i wyraźnie zarysowanych dzięki dokładnemu nastawieniu lun ety, wielkość przedmiotu równa się oddaleniu obu znaków na luku, odległość tego przedmiotu od rogówki równa jest promieniowi luku, a wielkość obrazu rogówkowego równa stalemu rozstępowi zdwojenia, jaki daje wstawiony w lunetę pryzmat Wollastona. W dodatku siła lunety, a tem samem promień luku są w przyrządzie tak dobrane, że każdy stopień podziałki odpowiada jednej dyoptryi refrakeyi rogówkowej. [podobne: endometrioza leczenie hormonalne, , okulista  ]

Comments Off

« Previous Entries