leczenie niepłodności i endometrioza
okulista poznań – jaskra

Optyka fizjologiczna

Posted in Uncategorized  by admin
August 13th, 2018

Oko zwierząt wyższych (kręgowych) jako też oko ludzkie zbudowane jest na wzór ciemni optycznej, której otworem jest źrenica. opatrzona w soczewkę, ekranem siatkówka rozpostarta na nieprzeźroczystej warstwie barwikowej. Na tym to ekranie powstają rzeczywiste, pomniejszone i odwrócone obrazki świata zewnętrznego, których istnienie przewidział Keppler (1602), wysnuwając je z prawideł dyoptryki, a doświadczalnie wykazał Krzysztof Seheiner (1609), odsłoniwszy na wyjętem oku zwieczęcem siatkówkę przez odpreparowanie twardówki na tylnej części gałki ocznej. Szczególnie pięknie widać obrazki jasnych przedmiotów zewnętrznych n. p. obrazek okna lub świecącej się lampy na odsłoniętej w ten sposób siatkówce dużego oka wołowego. Narząd wzroku 11 zwierząt wyższych i u człowieka składa się zatem z dwóch czynnościowo różniących się od siebie części: z części dyoptrycznej t. j. z przyrządu optycznego wysoce złożonego, który przez odpowiednie załamanie promieni wytwarza obrazki przedmiotów świata zewnętrznego na siatkówce i z części czuciowej (percepcyjnej), która obrazki te przerabia na wrażenia wzrokowe i przenosi te wrażenia po drogach nerwowych do odpowiednich ośrodków, w których one ulegają uświadomieniu. Dla przypomnienia stosunków budowy anatomicznej oka ludzkiego niech służy rycina 142, przedstawiająca poziomy przekrój gałki ocznej. Prawidła załamania promieni w układzie optycznym prostym i złożonym. Dla łatwiejszego zrozumienia optycznych stosunków panujących w oku, należy przypomnieć sobie niektóre zasadnicze pojęcia i prawidła z optyki fizycznej. Niech linia oznacza granicę rozdzielającą dwa środowiska przeźroczyste o różnej gęstości M i M”. Promień R pada na tę płaszczyznę graniczną pod kątem a, a przeszedłszy do drugiego środowiska o większej gęstości, ulega załamaniu, przybierając kierunek OS i tworząc z prostopadłą padania kąt 13. Otóż sina sing n czyli stosunek wstawy kąta padania, do wstawy kąta załamania jest dla każdej pary ciał przeźroczystych ilością stałą i nosi nazwę współczynnika załamania, n. p. dla powietrza i wody. Dodać należy, że promień załamany leży w płaszczyźnie padania i że promień padający na powierzchnię graniczną prostopadle nie ulega załamaniu, lecz przebiega w nowem grodowisku w niezmienionym kierunku. Jeżeli dwa środowiska rozdzielone są powierzchnią kulistą, której przekrój przedstawia łuk AB, wtedy prostopadłą padania jest promień krzywizny tej powierzchni. Stąd promień PS przejdzie do drugiego ciała bez zmiany kierunku, promień zaś PK załamie się w kierunku KO. W punkcie O przecinają się też wszystkie inne promienie wychodzące z punktu P i prowadzące na powierzchnię AB. Prawidło to odnosi się jednak tylko do promieni, tworzących niewielki kąt z osią X Y. Ta wiązka promieni przyosiowych wytwarza zatem w punkcie O obraz punktu P. Te dwa punkty noszą nazwę punktów sprzężonych. Dodać jeszcze należy, że, im świecącego od powierzchni łamiącej jest mniejsza, tem odległość obrazu jest większa i na odwrót. [patrz też: polaryzacja okulary, gruczoły brunnera, tonus mięśniowy ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: gruczoły brunnera polaryzacja okulary tonus mięśniowy