okulista poznań
okulista poznań – jaskra

Mechanika mięśni

Posted in Uncategorized  by admin
January 11th, 2018

Sposób przyczepienia mięśni do kośćca. Napięcie mięśni. Po przecięciu ścięgna któregokolwiek mięśnia szkieletowego u żywego zwierzęcia, mięsień skraca się, eo dowodzi, że znajdowal się w stanie stałego w y dłużenia. Wydłużenie to jest korzystne dla pracy mięśnia, gdyż (prawo Schwanna) siła jego maleje w miarę skrócenia się podczas skurczu. Zapewne też dlatego przygotowujemy się do większych doraźnych wysiłków (rzut, cios, skok) ruchem w tym samym stawie, lecz w kierunku przeciwnym zanurzonemu (zamachem), naciągając w ten sposób silnie mięśnie, czynne bezpośrednio potem przy właściwym ruchu. Także i mięśnie, których związek z kośćcem jest luźniejszy mięśnie twarzy, językowe i t. p.), utrzymują się dzięki napięciu antagonistów w stanie miernego wydłużenia. Niezależnie od tego wydłużenia mięsień w ustroju żywym posiada stale pewien stopień napięcia (tonus), udzielonego mu za pośrednictwem nerwów ruchowych; po przecięciu bowiem tych nerwów następuje Wyraźne zwiotczenie mięśnia. Rodzaje skurczów dowolnych. P. Richer ustalił następujący podział skurczów dowolnych, kierując się stosunkiem ich do siły ciężkości.

  1. Skurcz stały czynny. Siła mięśnia równoważy się z silą ciężkości. Praca zewnętrzna. Przykłady: trzymanie kończyny górnej w pozycyi poziomej; praca mięśni przy staniu i t. p.
  2. Skurcz dynamiczny. Siła mięśnia wykonywa ruch, siła ciężkości stanowi opór. Praca zewnętrzna dodatnia. Przykład: podnoszenie ciężaru.
  3. Skurcz hamujący. Ruch odbywa się zgodnie z działaniem siły ciężkości, z prędkością miarkowaną przez mięśnie wywołujące ruch przeciwny. Praca zewnętrzna ujemna. Przykład: powolne nachylenie tułowia.
  4. W dalszych wywodach będziemy gie zajmowali głównie skurczem dynamicznym, jako typem pracy zewnętrznej dodatniej. Jako odmianę skurczu dymamicznego można jeszcze wyszczególnić skurcz rzutowy, skurcz bardzo energiczny, ma miejsce tylko z początku ruchu, który odbywa się dzięki nabytej prędkości. Przykłady; rzut, cios, skurcze przy lokomocyi. Działanie mięśnia jednostawowego. Mięśniem jednostawowym nazywamy mięsień, który łączy dwie sąsiednie kości, przebiegając nad jednym tylko stawem. Działanie takiego mięśnia stanowi najprostsze zagadnienie mechaniki mięśni; mimo to do jego rozpatrywania możemy przystąpić dopiero po dokonaniu szeregu uproszczeń, które rzadko lub nigdy nie zgadzają się ściśle ze stosunkami rzeczywistymi. I tak staw, w którym ruch ma się odbywać, wyobrażamy sobie jako ustalony w przestrzeni, również jak jedna z kości (A na przyległej rycinie), do których dany mięsień się przyczepia. Dalej, staw przyjmujemy jako z matematyczną dokładnością działający staw zawiasowy z osią (O) prostopadłą do osi kończyny (A B); przyczep mięśnia M jako skupiony w jednym punkcie (I) i, co zatem idzie, czynność jego zastąpioną przez siłę działając:ł wzdłuż jednej prostej I F, siłę w dodatku nie zmieniającą się w różnych fazach skurczu mięśnia. [patrz też: usunięcie endometriozy, optyk, usunięcie endometriozy miesięczne ]
Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)